| zzz...Nuttyandm...'s profile...........................PhotosBlogLists | Help |
|
September 29 สอบ สอบ สอบ และสอบ ไม่ได้อัฟซะนาน......พอดีต้องอ่านหนังสืออ่ะนะและก้ไม่สบายด้วย
วันศุกร์หน้าก้สอบเส็ดแว้ว ก้ว่าจะกลับบ้านเยยนะ
ช่วงนี้ตลกตัวเองมาก โทรมๆๆๆๆมากๆๆๆๆๆ
แต่ก้ดีที่มีกำลังใจจากหมูบางตัวอยู่ที่คอยบอกให้อ่านหนังสือ
ไปล่ะนะ อ่านหนังสืดต่อแว้ว
ขอบคุนแม่นะที่คอยส่งตังค์มาให้ตลอดไม่ขาดมือเลย ฮ่าๆ
ขอบคุนเพื่อนๆที่คอยเปนกำลังใจให้เวลาที่กุท้อแท้โคยเฉพาะ Daizy รักพวกมึงนะ และขอบคุนคนบางคนที่ไม่ทิ้งกันและคอยอยู่ข้างเสมอมา September 24 อัพให้ นี่นัทนะ ไม่ใช่ปลา
พอดีเข้ามาอัพสเปซให้ เพราะช่วงนี้ปลาเค้ากำลังสอบ
อ่านหนังสือแล้วก้นอน แล้วก้กิน แล้วก้อ้วน *-*
***มันไม่ค่อยสวยอ่ะ เด๋วมาทำให้ใหม่นะ**
August 26 คิดถึงรู้มั้ยในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน...
บางครั้ง... การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า.. สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝัน ของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้น.. ไม่แปลกที่คนส่วนให่เลือกที่จะจมกับความฝัน มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า... เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัอะไรในใจเค้าเลย...
แต่โปรดจำไว้เถอะว่า...
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้... ก็จงชอบต่อไปเถอะ... "การรักใครซักคน" ไม่ต้องการความพยายาม "การตัดใจ" ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย...
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า... "ความสุขในยามที่คุณได้สบตาเค้า.."
กับ "ความทุกข์ ในยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า"
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน ?? อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
อย่าโทษเค้า ที่ไม่มีใจให้... อย่าโทษโชคชะตา ที่ทำให้เราพบกัน... "แต่ ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน"
"แต่ จงยิ้มให้กับตัวเอง"
ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ... แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป... ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง... คุณได้เจอคนที่คุณ
อยากเก็บรอยยิ้ม ของเค้าไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง... คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย... คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า ก็สามารถเปลี่ยน วันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใสได้.. เพียงเท่านี้...มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ? แค่การได้เห็นคนที่เรารัก ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด ...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ August 23 .............................ความรักบางทีบางครั้งก็เอาใจยากจนต้องจับเข่ามานั่งคุยกันทีเดียวว่ามันเป็นอย่างไร แต่ในความเป็นจริงมันไม่ง่ายอย่างงั้นล่ะสิ ออกจะเข้าใจยากแต่เป็นความยากที่อยากเข้าใจนะ กว่าเราจะเจอใครสักคนกว่าจะใช้เวลาศึกษาดูใจกันและกันก็ใช้เวลาไม่น้อย เชื่อใจได้แน่ว่าแต่ล่ะคนที่เดินทางมาพบความรักหรือบางคนที่กำลังตามหาความรักอยู่ใครๆก็อยากเจอรักแท้กันทั้งนั้น ไม่มีใครหรอกที่นึกสนุกอยากเป็นทางผ่านของใคร ท้ายที่สุดทุกคนก็อยากมีตัวจริงกันทั้งนั้น ทุกคนต่างก็มีหัวใจแน่นอนว่ามันจะคู่อะไรไปไม่ได้นอกจากความรัก หัวใจและความรู้สึกของคู่กัน มันมีอิทธิพลจนน่าประหลาดใจทำให้คนหนึ่งคนทำอะไรๆได้อย่างไม่น่าเชื่อ น่าแปลกใจที่คนหนึ่งคนจะทำอะไรเพื่อคนอีกหนึ่งคนโดยที่คนๆนั้นไม่ได้เป็นญาติหรือรู้จักกันมาก่อนแม้แต่น้อย และก็น่าแปลกหรือเกินว่าผู้คนมากมายนับพันนับหมื่นคนที่ผ่านเข้ามาและเจอะเจอกันเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่มีความหมายสำหรับหัวใจ กว่าจะเจอก็ยากแล้วแต่ตอนคบกันก็เป็นอาไรที่ต้องใช้เวลากันอีกมากมายทีเดียว เชื่อหมดใจเลยว่าคงต้องมีบ้างที่มีคำถามนี้เข้ ามาในใจกันบ้างในเวลาอย่างนี้ "เค้าใช่สำหรับเราหรือเปล่า" เจอคำถามนี้ทีไรเป็นต้องมานั่งนึกทบทวนกันทีเดียว ถ้าพูดโดยทั่วไปแล้วก็คงต้องดุจากอายุสักนิด บางคนอาจแย้งว่าทำไมเด็กรักจริงไม่เป็นเหรอ มันก็เป็นไปได้แต่การตัดสินใจยังไงในช่วงที่เรามีภาวะที่สมบูรณ์ย่อมน่าจะดีกว่า แต่ถึงเราจะมีตัวเลขในระดับที่เรียกว่าเป็นผู้ใหญ่หลายคนก็คงอดไม่ได้ที่จะถามตัวเองอยู่ดีว่าเค้าคนนั้นใช่หรือยัง แต่เราไม่เคยรู้เลยว่า คำตอบไม่เคยอยู่ไกลตัวเราเลยอยู่ใกล้จนมองข้ามไปออกบ่อยด้วยซ้ำ เมื่อสมองคือเหตุผลแต่บางครั้งสมองก็ไม่อาจเข้าใจความรู้สึก หัวใจคือสิ่งที่รับรู้แต่บางครั้งก็สับสนเกินกว่าจะแยกแยอะผิดชอบชั่วดี เวลาคือคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับสมองและหัวใจ แต่จะเป็นการดีกว่าไหมที่เราจะมานั่งเปรียบเทียบคนรักของเราว่าดีพอหรือยัง เราน่าจะมาทำสิ่งดีๆให้กับคนที่รักเราน่าดีกว่า หลายครั้งที่เรามัวแต่เปรียบเทียบเค้ากับใคร เราก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่ไม่รู้จักพอ ไม่มีอะไรดีพอถ้าเราไม่รู้จักคำว่า "พอดี" ความรักจริงแล้วมันอบอุ่นกว่านั้น เพราะจริงๆแล้วชีวิตเราก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากมายไปกว่า ลมหายใจที่แบ่ง ปันแก่กันและกัน ก็มีเท่านี้ วินาทีนี้เรามองข้ามความรู้สึกดีๆของใครๆไปบ้างรึเปล่า ความดีมันกลายเป็นความคุ้นเคยไปไหม เราชินกับอะไรๆดีๆในชีวิตอยู่รึเปล่า มันคงเศร้าเกินไปที่ใครหนึ่งคนกำลังคิดถึงคุณอยู่ท่ามกลางสายตาที่คุณกำลังมองมองข้ามไปอย่างนี้ และไม่ว่าเค้าจะไม่ได้ดีเท่าที่คุณวาดหวังไว้แต่จะดีกว่าไหมที่คุณยกข้ออ้างอะไรๆออกไปซึ่งมันมาบดบังความงดงามของความรักของคุณที่คุณมีต่อเค้า เมื่อถึงวันที่มีอะไรเปลี่ยนไป ก็จะได้ยิ้มอย่างสบายใจได้ว่าเราได้ทำดีที่สุดแล้ว....................................... รักคือรักจากใจใช่คำพูด รักคือการพิสูจน์ที่มีค่า รักถึงแม้เลยผ่านกาลเวลา รักคือการรักษาให้มั่นคง August 21 .............................ในโลกนี้มี 1 อย่างที่เราไม่สามารถโกหกได้ นั่นคือ ความรัก ยิ่งปกปิดเท่าไหร่ เราก็ยิ่งจะเห็นได้ง่ายเท่านั้น ธรรมชาติของความรัก มักไม่ให้โทษแก่ใคร เพียงแต่อาจปรุงแต่งให้หัวใจพองฟู จนลืมนึกถึงความจริงที่ว่า มีวันที่รักมา ก็อาจมีวันที่รักไปได้ ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรัก ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก หากแต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก August 10 ........................
เมื่อวานเปนวันแรกที่ยิ้มได้ มีความสุขที่สุด ขอบใจสำหรับเพื่อนๆที่ให้กำลังใจ และคนๆหนึ่งที่สำคันที่ทำให้เรายิ้มได้ขอบใจมากๆๆนะ วันนี้ตื่นไปเรียนตั้งแต่เช้าเยย เรียนมหาชนตั้งแต่ 8-12 แทบบ้ากันเลย อึดสุดๆๆ แถมตอนบ่ายยังมีเรียยนอีก วันนี้ก้ไม่มีอะไรทุกอย่างก้เดิมๆ แต่ก้ดีขึ้นกว่าทุกวัน อยากกลับบ้านมากเลยตอนนี้แต่อาทิดหน้าก้ต้องกลับอีกเลยไม่ได้กลับ ตั้งหน้าตั้งตารอแทบบ้าแล้วเมื่อไหร่จะถึงอาทิดหน้า หิวข้าวแล้วอ่ะไปกินข้าวแหละ บ้ายบาย
August 03 เหนื่อยจังเยยวันนี้
ข้อความ หัวข้อการพูดคุย เหนื่อยจังเยยวันนี้ August 02 อยากระบาย ช่วงนี้ว่างมาก เพราะยังไม่สอบ แต่ก้ต้องอ่านหนังสืออยู่ดีอ่ะ รู้สึกแปลกๆๆไงไม่รู้ตั้งแต่เข้ามาเปนนิสิตที่ จุฬา รู้สึกอะไรๆๆมันเปลี่ยนไปเยอะ ไม่เหมือนแต่ก่อนเลย อะไรๆๆมันก้เปลี่ยน คนที่เค้าบอกว่าจะไม่เปลี่ยนไปเค้าก้เปลี่ยน เซงๆๆๆๆสุดๆๆๆ เราก้ภูมิใจนะที่ได้มาอยู่ที่นี่ เพื่อนที่คนะก้น่ารักทุกคน เรียนกฎหมายก้ยากเอาการเหมื่อนกัน การใช้ชีวิตก้โอเค แต่จิตใจอ่ะดิ จะบ้าตายอยู่แล้ว คิดถึงๆ อยากกลับบ้าน ไม่มีความสุขเลย เหมือนถูกทิ้งไงไม่รู้ อยากกลับไปเรียนมอปลายใหม่จัง อยากกลับไปวิ่งเล่นเหมือนเดิม แกล้งกะเพื่อน ไปกะเตง ได้เรียนภาษาฝรั่งเศสที่เรารัก ไม่ใช่เรียนไรที่เราไม่ชอบ ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว อ่านหนังสือจนไม่ไหวแล้ว แถมยังไม่มีเวลาให้เค้าอีก จนคิดว่าสายเกินไปแล้วที่จะเอาเค้ากลับมา อยากบอกนะว่าขอโทดสำหรับทุกอย่าง อยากกลับไปเรียนเหมือนเดิมจัง แต่ทำไงได้มันเลือกแล้วนิ ถึงแม้ว่าตอนนี้เราไม่ค่อยมีกำลังใจเท่าไหร่ แต่ก้จะสู้นะ ให้กำลังใจตัวเองก้ได้ ต้องสู้ต่อไป เดี๋ยววันหนึงมันคงดีขึ้นเอง ถึงแม้มันจะเสร้าไปหน่อยในแต่ละวัน แต่ก้ต้องให้กำลังใจตัวเองนะ สู้ๆๆ ถึงแม้อะไรๆๆมันจะไม่เหมือนเดิมแล้ว แต่ตัวเรายังเหมือนเดิมก้พอแล้ว
ปล. วันนี้ตื่นเช้ามากเพื่อมาเรียน มาถึงเพื่อนบอกไม่มีเรียน เซงโคด วันนี้จะไปแจกโปสเตอร์วันระพีของคนะที่ ราชินีบน ศึกษานารี อะไรอีกไม่รู้ ได้ข่าวว่าหญิงล้วนนะ ไปแล้วนะ |
|
|